Ivar Römer



Als kind keek ik in stille eerbied op naar de grote componisten! Hoe deden ze dat toch? Componeren! Muziek scheppen uit het niets. Een groot wonder!

En ze componeerden ook zo anders! Beethoven schaafde voortdurend aan zijn melodieën tot ze de perfecte vorm kregen. Mozart leek de muziek als een rechtstreekse inspiratie uit een hogere wereld te ontvangen. Schubert schreef zijn composities meteen uit de nacht op. Altijd lag een velletje notenpapier op zijn nachtkastje om zijn ingevingen te noteren.

En hoe componeer je nu een sonate? Aan welke wetten gehoorzaamt de muziek? Met al deze vragen leefde ik en begon ik op mijn 11e zelf te componeren en ben dat naast mijn andere activiteiten steeds blijven doen.

Instrumentale muziek en zang

Na mijn studie aan het Prins Claus Conservatorium was ik werkzaam als dirigent voor blaasorkesten en momenteel ben ik als klarinet en saxofoon docent actief. Voor mijn leerlingen en orkesten schreef ik de instrumentale muziek. De muziek voor zang schreef ik voor gelegenheden in het antroposofische circuit. Voor de jaarfeesten of ter verdieping van spreuken en meditaties van Rudolf Steiner.

Vanuit het hart

Ik schrijf in een toegankelijk klank idioom. Belangrijk voor mij is dat de muziek uit het hart komt. Ik schrijf daarom niet volgens theoretische systemen, maar laat me leiden door de tonen die zich, in afstemming op de tekst of een persoon, van binnenuit aandienen.